Ana Romaní

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Ana Romaní
Nacemento 5 de agosto de 1962
  Noia
Nacionalidade España
Ocupación escritora, xornalista e poetisa
editar datos en Wikidata ]

Ana Romaní Blanco, nada en Noia o 5 de agosto de 1962, é unha poeta e xornalista cultural galega.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Participou na creación da Asociación Cultural Catavento de Noia (1983) e da revista artesanal Carabela de Xiada (Noia, 1983). Entre 1985 e 1989 foi actriz de dobraxe. En 1988 realiza con Chema Gagino o programa A Viborona en RNE-Radio Catro. En 1989 incorpórase á Radio Galega. Desde 1990 dirixe nesta emisora o programa Diario Cultural, de emisión diaria. Desde este programa promoveuse o libro-CD Narradio. 56 historias no ar, e desde o ano 2007 o Premio Diario Cultural de Teatro Radiofónico.

Canda a Antón Lopo fundou o Laboratorio de Indagacións Poéticas, no que crearon os espectáculos Ó outro extremo do paraíso (1997) e Lob*s (1999), e coordinaron A Boca Aberta. 1ª madrugada galega de espectáculos poeticos (2001). En 2002 realizou o recital Catro poetas suicidas. Intervención poética contra a levidade e A voz e o poema. Os periplos de Avilés de Taramancos, con Anxo Quintela.

Participou na creación da revista Festa da Palabra Silenciada e na da asociación Mulleres Galegas na Comunicación. Elabora con outras autoras o estudo Muller e Medios de Comunicación. Imaxe e Protagonismo. Forma parte da Comisión de Igualdade do Consello da Cultura Galega.

En decembro de 2017 foi proposta para ser elixida membro da Real Academia Galega[1], e foi a única candidata proposta. Foi elixida académica de número no pleno do 17 de marzo de 2018.[2]

Obra[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

Literatura infanto-xuvenil[editar | editar a fonte]

  • Marmelada de amoras, 1997, Colección Nova 33.

Edicións[editar | editar a fonte]

  • Antoloxía, de Antón Avilés de Taramancos, 2003.
  • Coordinou o volume de relatos Narradio. 56 historias no ar (2003), promovido polo Diario Cultural, publicado en Xerais.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • VII Festival da Poesia no Condado, 1987, S. C. D. Condado.
  • Festa da Palabra. An Anthology of Contemporany Galician Women Poets, 1988, American University Studies. A cargo de Kathleen N. March.
  • Queimar as meigas (Galicia: 50 años de poesía de mujer), 1988, Editorial Torremozas, Madrid.
  • Concurso Nacional de Poesía O Facho (1978-1989), 1990, Edicións do Castro.
  • XIII Festival da Poesia no Condado, 1993, S. C. D. Condado.
  • Oito e médio, 1993, Edicións do Dragón.
  • XIV Festival da Poesia no Condado, 1994, S. C. D. Condado.
  • Chineses, 1996, O Correo Galego.
  • Construír a paz, 1996, Xerais.
  • Daquelas que cantan. Rosalía na palabra de once escritoras galegas, 1997, Fundación Rosalía de Castro.
  • Para saír do século: nova proposta poética, 1997, Xerais. Edición de Teresa Seara e Luciano Rodríguez.
  • Alguén agarda que volva alí, 1998.
  • Mulher a fazer vento, 1998, Edições Tema.
  • Novas voces da poesía galega: recital, 2000, Consello da Cultura Galega.
  • A poesía é o gran milagre do mundo, 2001, PEN Clube de Galicia.
  • Alma de beiramar, 2003, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
  • Antoloxía consultada da poesía galega 1976-2000, 2003, Tris Tram. Por Arturo Casas.
  • The EmLit Project. European Minority Literatures in Translation, 2003, Brunel University Press, Londres.
  • Negra sombra. Intervención poética contra a marea negra, 2003, Espiral Maior.
  • Xela Arias, quedas en nós, 2004, Xerais.
  • Son de poesia, 2005, Edições Fluviais, Lisboa. Editado por Xoán Carlos Domínguez Alberte.
  • X. Espazo para un signo, 2005, Xerais.
  • Amor en feminino: antoloxía das poetas galegas de Rosalía á Xeración dos 80, 2006, Baía Edicións. Edición de Maximino Cacheiro Varela.
  • Cartafol poético para Alexandre Bóveda, 2006, Espiral Maior.
  • Polifonías: voces poéticas contra a violencia de xénero, 2006, Espiral Maior/Xunta de Galicia.
  • 20 Gedichte aus Galicien, 2007, Espiral Maior-Xunta de Galicia.
  • Dix-sept poètes galiciens 1975-2000. Dezasete poetas galegos 1975-2000, 2008, Universidade da Coruña.
  • Poetes gallecs d´avui (antologia), 2008, Llibres del segle.
  • Poetas con Rosalía. V, 2010, Fundación Rosalía de Castro.
  • To The Winds Our Sails, 2010, Salmon Poetry. Tradución do galego ao inglés.
  • XXV Festival da Poesia no Condado. Sem as mulheres nom há revoluçom, 2011, S. C. D. Condado.
  • Tamén navegar, 2011, Toxosoutos.

Premios[editar | editar a fonte]

  • Premio III Gala do Libro Galego á traxectoria no xornalismo cultural no 2018.

Proxectos artísticos[editar | editar a fonte]

  • O Son da Pedra de Milladoiro.
  • Daquelas que cantan. Rosalía na palabra de once poetas galegas da Fundación Rosalía de Castro.
  • Son delas, coordinado por Uxía Senlle.
  • Ó outro extremo do paraíso, 1997, con Antón Lopo.
  • Lob*s, 1999, con Antón Lopo.
  • Arden e Lisboa, 2000, con Rodrigo Romaní.
  • Estalactitas (2002) con Anxos Romero e Lupe Gómez.
  • Catro poetas suicidas. Intervención poética contra a levidade (2002), en solitario.
  • A voz e o poema. Os periplos de Avilés de Taramancos con Anxo Quintela.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

É irmá do músico Rodrigo Romaní e filla de Ana Blanco Gómez, vinculada á directiva da Fundación Rosalía de Castro.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ana_Romaní&oldid=4743379"