Baldomero Lois Asorey

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Baldomero Lois Asorey
Nacemento1900
 Santiago de Compostela
Falecemento12 de decembro de 1977
 Santiago de Compostela
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónpsiquiatra
editar datos en Wikidata ]

Baldomero Lois Asorey, nado en Santiago de Compostela en 1900 e finado na mesma cidade o 12 de decembro de 1977[1], foi un psiquiatra galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Sobriño de Baldomero Lois Pérez. Licenciouse en Medicina e Cirurxía na Universidade de Santiago de Compostela en 1923, sendo Premio Extraordinario de Licenciatura. En 1924 aprobou a oposición da Beneficencia Municipal de Madrid e trasladase á capital onde iniciou a súa formación en Psiquiatría. Obtivo a praza de médico titular do Sanatorio de Conxo, onde realizou unha importante labor de renovación do establecemento. A súa actitude deu lugar a un conflito na empresa que rematou coa súa expulsión e a doutros médicos e empregados. En 1931 leu a súa tese de doutoramento La Creatinina en Psiquiatría. Logo da morte de Francisco Bacariza Varela en 1933, fíxose cargo do seu Sanatorio, no que intentou ofrecer unha asistencia psiquiátrica alternativa é que se vivía en Conxo. En 1957 publicou o libro La Histamina en el tratamiento de las enfermedades mentales, que presenta no Congreso Mundial de Psiquiatría de Zurich.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou en 1929 con Aurora Asorey Segond, que finou en 1933; e en segundas nupcias con Josefina Mastach Prieto en 1939[2].

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Necrolóxica en ABC
  2. Noticia en El Compostelano, 19-6-1939, p. 2

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Baldomero_Lois_Asorey&oldid=4704927"