Década de 1120

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Segundo milenio
Século XII
1110
 
1120
 
1130
1120  · 1121  · 1122  · 1123  · 1124
1125  · 1126  · 1127  · 1128  · 1129

A década de 1120 abrangue o período que empeza o 1 de xaneiro de 1120 e remata o 31 de decembro de 1129.

1120

Artigo principal: 1120.

1121

Artigo principal: 1121.

África

  • Ibn Tumart, fundador do movemento almohade, proclámase, en Marrocos, o Mahdí (mesías).

Europa

1122

Artigo principal: 1122.

1123

Artigo principal: 1123.
  • * Sutoku accede ao trono e convértese no 75º emperador do Xapón tras a abdicación do seu pai Toba (até 1141).

Arte e cultura

  • Benzón das igrexas de Santa María e San Clemente de Tahull, polo bispo Raimundo de Barbastro. As súas célebres pinturas murais dátanse neste ano.

1124

Artigo principal: 1124.

1125

Artigo principal: 1125.

1126

Artigo principal: 1126.

1127

Artigo principal: 1127.

1128

Artigo principal: 1128.

1129

Artigo principal: 1129.

Galiza

Europa

  • Concilio de Troyes, que aproba a regra dos Templarios.
  • Knud Lavard, jarl dinamarqués de Schleswig, somete aos Obodritas e faise proclamar rei deles, baixo a soberanía do emperador Lotario II.

Asia

  • Os Djürchet rematan a conquista do norte de China e atravesan o Yang-tse-kiang por dous lugares até o Jiangxi e Nakin.

Oriente Próximo

  • O atabek de Damasco, Bouri, fai executar o visir al-Mazdaghani, protector dos asasinos (batinís). Os partidarios da seita son masacrados polo pobo. Os seus xefes son crucificados sobre as ameas das murallas. Segundo o cronista Ali Ibn al-Athîr, al-Mazdaghani e os asasinos pretendíanlle entregar a vila aos francos a cambio de Tiro e foi ao ter noticia do complot que Bouri decidiu actuar. Os poucos batinís supervivintes instálanse en Palestina baixo a protección de Balduíno II de Xerusalén logo de entregarlle a fortaleza de Banias, na ruta entre Xerusalén e Damasco.
Varias semanas máis tarde, un exército de 10 000 cabaleiros e fantasíns francos chegados da Palestina, Antioquía, Edesa e o condado de Trípoli preséntanse fronte a Damasco. Bouri recorre ás presas ás bandas de nómades turcos e a algunhas tribos árabes para rexeitar o ataque. Varios miles de francos, que se dedicaran á pillaxe na chaira da Ghouta, son sorprendidos polo ataque. Balduíno abandona o continxente e reagrupa as súas tropas para unha nova tentativa. Unha tempestade abátese sobre a rexión e transfórmaa nun inmenso lago de lama (comezos de setembro). Non podendo avanzar, Balduíno ordena a retirada.
  • Zanki, amo de Alepo, invita a Bouri de Damasco a participar nunha expedición contra os francos. Sawinj, fillo de Bouri chega a Alepo con 500 cabaleiros. Zanki tómaos como reféns e ameaza con matalos se Bouri o traizoa. Sawinj non é liberado dous anos máis tarde.
Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Década_de_1120&oldid=4794611"