Enrique Abella Casariego

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Enrique Abella Casariego, finado o 12 de xaneiro de 1913[1], foi un enxeñeiro e político galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Enxeñeiro do corpo de Minas. Recibiu do Goberno español unha bolsa para facer investigacións xeolóxicas nas illas Filipinas, unha vez alí dedicouse a estudar terremotos e volcáns. Foi gobernador civil de Almería (1899). Foi elixido deputado polo distrito de Becerreá en 1899, e volveu ser elixido polo mesmo distrito en 1901, 1903 e 1905. Foi director da mina Arrayanes de Linares.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Memoria acerca de los criaderos auríferos del segundo distrito del departamento de Mindanao, Misamis, seguido de varios "itinerarios geológicos" referentes a la misma comarca, 1879.
  • Ligera reseña de minería de las islas Filipinas, 1883.
  • Terremotos de Nueva Vizcaya (Filipinas) en 1881 : informe acerca de ellos seguido de unos apuntes físicos y geológicos tomados en el viaje de Manila a dicha provincia, 1884.
  • Emanaciones volcánicas subordinadas al Malinao (Filipinas), 1885.
  • El Mayón o Volcán de Albay (Filipinas), 1885.
  • La Isla de Bilirán (Filipinas) y sus azufrales, 1885.
  • El monte Maquilín (Filipinas) y sus actuales emanaciones volcánicas, 1885.
  • Rápida descripción física, geológica y minera de la isla de Cebú (Archipiélago filipino), 1886.
  • Descripción física, geológica y minera en bosquejo de la isla de Panay, 1890.
  • Terremotos experimentados en la isla de Luzón durante los meses de marzo y abril de 1892, especialmente desastrosos en Pangasinán, Unión y Benguet, 1893.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Enrique_Abella_Casariego&oldid=3969630"