Francisco Suárez Salgado

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Almanaque Gallego, 1898, p. 38, Francisco Suarez Salgado.jpg

Francisco Suárez Salgado, nado en Beba, Mazaricos, o 13 de febreiro de 1862 e finado nos Ánxeles, Brión, o 20 de agosto de 1910, foi un sacerdote e xornalista galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

"El alma de Galicia encarnada en Rosalía de Castro" en Á Rosalía Castro, en el duodécimo aniversario de su muerte, los gallegos residentes en la República Argentina. PDF.

Cursou estudos de humanidades, Filosofía e Teoloxía no Seminario de Santiago. Dedicouse ao xornalismo, comezando en La Cruz, de Santiago, con composicións satíricas moi celebradas; colaborou tamén en El Libredón, Gaceta de Galicia, El Ciclón e El Pensamiento Galaico de Santiago, La Voz de Galicia da Coruña, El Siglo Futuro, El Noticiero e El Imparcial de Madrid. En Compostela fundou o semanario político-literario La Verdad e en Carril Varapalo de Picaños.

En 1885 emigrou a Buenos Aires, onde seguiu exercendo a carreira sacerdotal como párroco de Quilmes (1887-1893)[1] e colaborando na prensa da capital arxentina. En 1898 regresou definitivamente a Galicia, como representante en Europa do periódico El Eco de Galicia e en 1903 fundou en Santiago de Compostela a revista Acción Católica, que tamén dirixiu, e cursou a carreira de dereito.

Destacou como orador, sendo o primeiro sacerdote que utilizou o galego nos seus discursos patrióticos. Das súas conferencias e discursos destaca o titulado "A alma galega encarnada en Rosalía de Castro".

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Francisco_Suárez_Salgado&oldid=4429917"