José García Nieto

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
José García Nieto
Nome completoJosé García Nieto
Nacemento6 de xullo de 1914
 Oviedo
Falecemento27 de febreiro de 2001
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Educado enUniversidade de Barcelona
Ocupaciónxornalista, poeta e escritor
PremiosPremio Adonáis de Poesía, Premio Mariano de Cavia, Premio Fastenrath, Premio Boscán, Premio Miguel de Cervantes, Premio Nacional de Literatura de España, Premio Nacional de Literatura de España e sen etiquetar
editar datos en Wikidata ]

José García Nieto, nado en Oviedo o 6 de xullo de 1914 e finado en Madrid o 27 de febreiro de 2001, foi un poeta e escritor español, gañador do Premio Cervantes en 1996 polo conxunto da súa obra, e membro, canda Gabriel Celaya, Blas de Otero e José Hierro, da xeración poética da posguerra española.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

José García Nieto, nace en Oviedo, o 6 de xullo de 1914, no nº 8 da rúa Portugalete (hoxe Melquíades Álvarez nº 6). Os seus pais foron José García Lueso e María de La Encarnación Nieto Fernández. O pai, que tiña a carreira de dereito, dedicouse ao xornalismo. Queda orfo de pai aos 9 anos e coa súa nai vive en Zaragoza, Toledo e Madrid, onde estuda o bachalerato e empeza a crear versos. Ao estalar a Guerra Civil española (1936-1939), ocupa o posto de secretario do Concello de Chamartín de la Rosa (que logo sería absorbido polo Concello de Madrid), é mobilizado e ao rematar a guerra volve ao Concello.

Desde entón dedícase á literatura, especialmente á poesía, ao teatro, incluíndo a adaptación de clásicos españois e ao guión cinematográfico.

En 1950 obtén o Premio Adonais por Dama de soledad.

Obtén o Premio Fastenrath da Real Academia Española por Geografía es amor en 1955.

En 1951 e 1957 obtén o Premio Nacional de Literatura.

En 1980 obtén o Premio Mariano de Cavia de periodismo.

É elixido académico da Real Academia Española o 28 de xaneiro de 1982, ocupando a cadeira "i" que deixara vacante José María Pemán.

En 1987 obtén o Premio González-Ruano de xornalismo.

En 1996 concédenlle o Premio Cervantes polo conxunto da súa obra.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Víspera hacia ti (1940)
  • Poesía (1944)
  • Versos de un huésped de Luisa Esteban (1944)
  • Tú y yo sobre la tierra (1944)
  • Retablo de ángel, el hombre y la pastora (1944)
  • Del campo y soledad (1946)
  • Juego de los doce espejos (1951)
  • Tregua (1951). Premio Nacional de Literatura
  • La red (1955). Premio Fastenrath
  • Geografía es amor (1956). Premio Nacional de Literatura
  • El parque pequeño (1959)
  • Corpus Chisti y seis sonetos (1962)
  • Circunstancias de la muerte (1963)
  • La hora undécima (1963)
  • Memorias y compromisos (1966)
  • Hablando solo (1967). Premio Ciudad de Barcelona
  • Facultad de volver (1970)
  • Taller de arte menor y cincuenta sonetos (1973)
  • Súplica por la paz del mundo y otros "collages" (1973). Premio Boscán
  • Sonetos y revelaciones de Madrid (1974)
  • Los cristales fingidos (1978)
  • El arrabal (1980)
  • Nuevo elogio de la lengua española (1983)
  • Sonetos españoles a Bolívar (1983)
  • Donde el mundo no cesa de referir su historia (1983) -prosa-
  • Piedra y cielo de Roma (1984)
  • Carta a la madre (1988)
  • Mar viviente (1989)
  • El cuaderno roto (1989) -prosa-

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=José_García_Nieto&oldid=4859832"