Kurt Wüthrich

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Kurt Wüthrich
Nobel prize medal.svg
Kurt-Wuethrich.jpg
Kurt Wüthrich dando unha conferencia no Forum Europeo de 2005 celebrado en Alpbach, Austria
Datos persoais
Nacemento 4 de outubro de 1938 (79 anos)
Lugar Aarberg Suíza Suíza
Residencia Suíza Suíza
Nacionalidade suízo
Cónxuxe
  • Marianne Briner
  • Actividade
    Campo
  • Química
  • Física
  • Matemática
  • Alma máter
  • Universidade de Berna
  • Universidade de Basilea
  • Director de tese
  • Silvio Fallab
  • Contribucións e premios
    Coñecido por
  • espectroscopia de resonancia magnética nuclear
  • Premios
  • Premio Nobel de Química (2002)
  • editar datos en Wikidata ]

    Kurt Wüthrich, nado o 4 de outubro de 1938 en Aarberg, Suíza é un químico galardoado co premio Nobel de Química no ano 2002.[1]

    Traxectoria[editar | editar a fonte]

    Estudou Química, Física e Matemática na Universidade de Berna antes de conseguir o seu Ph.D. baixo a dirección de Silvio Fallab na Universidade de Basilea, outorgado en 1964. Continuou o seu traballo postdoctoral con Fallab durante un breve tempo antes de deixalo para traballar na Universidade de California, Berkeley de 1965 a 1967 con Robert E. Connick. A isto seguiulle un período de traballo con Robert G. Shulman nos Laboratorios Bell en Murray Hill, Nova Jersey (1967-1969).

    Wüthrich volveu a Zúric (Suíza), en 1969, onde comezou a súa carreira na Escola Politécnica Federal de Zúric, chegando a Profesor de Biofísica en 1980. Actualmente mantén un laboratorio alí, aínda que o seu cargo está en The Scripps Research Institute, en La Jolla, California.

    Traballo científico[editar | editar a fonte]

    Durantes os seus estudos de gradación Wüthrich comezou a traballar coa espectroscopia de resonancia paramagnética electrónica e o tema da súa tese Ph.D. foi "a actividade catalítica dos compostos de cobre nas reaccións de autooxidación". Durante o seu tempo como un investigador postdoctoral na Berkeley comezou a traballar coa técnica relacionada recentemente desenvolvida da espectroscopia de resonancia magnética nuclear para estudar a hidratación dos complexos metais. Cando Wüthrich uniuse aos Laboratorios Bell, foi posto a cargo dun dos primeiros espectrómetros de RMN superconductores, e comezou estudando a estrutura e dinámica das proteínas. El perseguiu esta liña de investigación desde entón.

    Logo de volver a Suíza, Wüthrich colaborou co premio Nobel Richard R. Ernst en desenvolver os primeiros experimentos de RMN en dúas dimensións, e estableceu o efecto nuclear Overhauser como un xeito conveniente de medir distancias dentro das proteínas. Esta investigación máis tarde levou á asignación completa de resonancias para o inhibidor pancreático de tripsina bovino e o glicagón.

    Foi premiado con parte do Premio Nobel de Química en 2002 polo seu liderado no traballo en curso, comezado nos anos 70, sobre o uso da espectroscopia de resonancia magnética nuclear multidimensional para estudar a estrutura das proteínas.

    Notas[editar | editar a fonte]

    1. "Prêmio Nobel de Química vai orientar estudos na UFRJ". O Globo (en portugués). Consultado o 19 de febreiro de 2017. 

    Véxase tamén[editar | editar a fonte]

    Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

    Predecesor:
    William Standish Knowles,
    Ryoji Noyori
    e
    K. Barry Sharpless
    Premio Nobel de Química
    Nobel prize medal.svg

    2002
    con
    John Fenn e Koichi Tanaka
    Sucesor:
    Peter Agre
    e
    Roderick MacKinnon


    Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kurt_Wüthrich&oldid=4576736"