Santiago Jaureguízar

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Santiago Jaureguízar
Santiago Jaureguizar07.jpg
Nacemento14 de agosto de 1965
 Bilbao
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónxornalista
XénerosNarrativa e teatro
editar datos en Wikidata ]

Santiago Jaureguízar Ortiz de Zarate, coñecido como Jaureguizar, nado en Bilbao o 14 de agosto de 1965, é un xornalista e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nacido en Bilbao, viviu a infancia e mocidade en Ribadeo. Xornalista de profesión, desenvolve o seu labor no xornal El Progreso de Lugo. No ano 2005 obtivo o Premio de Xornalismo Reimóndez Portela e no 2009 o Premio Museo Provincial 2009.

Obra[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Fridom spik (1996, Xerais), narracións breves. 2ª edición aumentada en 2003.
  • Comendo espaguetis diante da televisión (1998, Xerais), novela.
  • Breve crónica universal da clase obreira (2001, Sotelo Blanco), novela.
  • As horas sucias (2001, Xerais), novela.
  • Casa Skylab (2003, Xerais), novela.
  • Cabaret Voltaire (2005, Galaxia), novela.
  • O Globo de Shakespeare (2008, Xerais), novela. Traducido ao castelán como El globo de Shakespeare en Pulp Books.
  • Placebo (2016, Xerais), novela.

Novelas xuvenís[editar | editar a fonte]

  • Todo a cen (1995, Sotelo Blanco).
  • A rutina corsaria (1998, Xerais).
  • Salitre (2000, Xerais). Traducido ao castelán co mesmo título no 2008, en Anaya.
  • ¡Balea morta ou lancha a pique! (2002, Xerais).
  • A cova das vacas mortas (2006, Xerais).
  • Plastilina nos pulmóns (2006, Tambre).
  • Unha cabana na lúa (2006, Baía Edicións).
  • O contador de estrelas (2009, Obradoiro-Santillana; reeditada en 2017 en Oqueleo).
  • Corazón de chocolate. Un misterio para Tintimán en Compostela (2010, Xerais).
  • A coroa de Napoleón. Un misterio para Tintimán na Coruña (2010, Xerais).
  • Amor de serea. Un misterio para Tintimán en Vigo (2013, Xerais).
  • Os Sabuxos entran na casa do pé esquerdo (2013, Xerais).
  • O veleno da risa. Un misterio para Tintimán en Lugo (2014, Xerais).
  • Os Sabuxos divírtense no Museo Prohibido (2015, Xerais).
  • O Bosque Pálido (2017, Oqueleo).
  • A boca do inferno. Un misterio para Tintimán en Ourense (2017, Xerais).

Teatro[editar | editar a fonte]

  • Estación Mir (2002, Tris Tram).

Ensaio[editar | editar a fonte]

Guión[editar | editar a fonte]

  • O Golpe (2000).

Tradución[editar | editar a fonte]

  • A porta de Mayo, de Gonzalo Moure (2008, Xerais).

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • Unha liña no ceo (58 narradores galegos 1979-1996) (1996, Xerais).
  • Na boca do lobo (1998, Tris Tram).
  • Mini-relatos, (1999, Libraría Cartabón).
  • Ninguén está só (2001, Tris Tram).
  • Educación e Paz III. Literatura galega pola Paz (2008, Xerais).
  • Itinerarios histórico-musicais: Lugo (2008, Ouvirmos).

Premios[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Santiago Jaureguizar recoge el premio Carracedo con un discurso sobre la relación entre intelectuales y políticos". lavanguardia.com. 03-05-2016. Consultado o 03-09-2018. 
  2. López, Belén (19-06-2018). "O xornalista e escritor Santiago Jaureguizar gaña o Premio Fernández del Riego". diariodepontevedra.es. Consultado o 03-09-2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Santiago_Jaureguízar&oldid=5223642"