Shogunato Tokugawa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
徳川幕府
Tokugawa bakufu
Shogunato Tokugawa

 

1600–1868
 

Bandeira Escudo
Capital Kioto (Oficial)
Edo (De Facto)
Lingua Xaponés, outros
Relixión Xintoísmo, budismo, outras
Goberno Monarquía (de jure)
Dictadura militar feudal (de facto)
Emperador
 • 1586 - 1611 Go-Yōzei
 • 1867 - 1912

...

Meiji
Xogún
 • 1603 - 1605 Tokugawa Ieyasu
 • 1867 - 1868 Tokugawa Yoshinobu
Historia
 • Batalla de Sekigahara 31 de marzo de 1600
 • Cerco de Osaka 1614 - 1615
 • Edicto Sakoku 1635
 • Tratado de Amizade e Comercio 29 de julio de 1858
 • Guerra Boshin 1868
 • Restauración Meiji 8 de maio de 1868
Moeda Mon

O shogunato Tokugawa (徳川幕府 Tokugawa bakufu?) tamén coñecido como shogunato Edo ou polo seu nome orixinal en xaponés, bakufu Edo (江戸幕府 Edo bakufu?) foi o terceiro e último shogunato que detiña o poder en todo o Xapón; os dous últimos foron o shogunato Kamakura (1192 - 1333) eo shogunato Ashikaga (1336 - 1573). Este shogunato foi instaurado polo xogún Tokugawa Ieyasu, fundador do shogunato Tokugawa (徳川氏 Tokugawa-shi?) e descendente do clan Matsudaira, o 24 de marzo de 1603 (que corresponde ao 12.º día do segundo mes do ano 8 da era Keichō no calendario tradicional xaponés).

Durante o período dos shogunatos, había unha especie de ditadura militar especialmente sometido ao Emperador do Xapón. O xogún, convertido en xefe xeneral das forzas armadas do Xapón, tiña o poder militar e político do país; mentres que ao Emperador fóronlle atribuídos poder espiritual e relixioso, como un modo de ligazón entre as persoas e os deuses, e poder nominal na Corte Imperial en Kioto. Esta situación era análoga, en parte, á dominante no universo político europeo durante a Idade Media, cando o Sacro Emperador Romano-Xermánico detiña o poder político e militar, eo Papa, o poder relixioso.

Quince xogúns administraron o poder do clan Tokugawa eo país por 264 anos, subordinando os outros clans a troco dun poder secundario ou provincial. Neste período, o clan é coñecido por adoptar unha política que centralizou e unificou o país devastado polas guerras da antiga era Sengoku, e logrou establecer un sistema de clases na sociedade xaponesa. Tamén ficou coñecido por adoptar unha postura de illamento absoluto fronte ao resto do mundo (Sakoku), o que levou á prohibición e expulsión de estranxeiros ea eliminación de influencias externas, por calquera medio. Tal foi o caso do exterminio dos cristiáns durante o shogunato, así como outras resolucións drásticas, cuxo obxectivo era manter o equilibrio de poder no Xapón.

O poder nominal do shogunato estaba na cidade de Edo (actual Tokio), ao contrario do poder imperial, establecido en Quioto. Así, este período de dominio do shogunato Tokugawa ficou coñecido como período Edo ou período Tokugawa.

Este período terminou baixo múltiples presións coa entrega do poder de Tokugawa Yoshinobu para o Emperador Meiji, o 9 de novembro de 1867 (o que corresponde a 14.º día do décimo mes do ano 3 da era Keiō no calendario tradicional xaponés). A partir de entón, o shogunato foi abolido eo Emperador obtivo o poder militar e político do país, desencadeando a Restauración Meiji que transformaría radicalmente o país durante o resto do século XIX.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Kondo, Agustín Y. Japón: Evolución histórica de un pueblo (hasta 1650). Ed. Nerea. Edición 1999. ISBN 84-89569-39-8. (en castelán)
  • Hall, J. W. El imperio japonés. Historia Universal Século XXI, Madrid, 1993 (1ª edición, Frankfurt, 1968) (en castelán)
  • Collcut; Jansen; Kumakura. Japón. El imperio del sol naciente. Atlas Culturales del Mundo, Ediciones Folio, Barcelona, 1995 (en castelán)
  • Mikiso, H. Breve historia de Japón'. Alianza Editorial, Madrid, 2003 (1ª edición, 2000) (en castelán)
  • Buruma, I., La creación de Japón, 1853-1964. Mondadori, Barcelona, 2003 (en castelán)

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Shogunato_Tokugawa&oldid=4809350"