XI lexislatura de España

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Escanos electos no Congreso dos Deputados por lista electoral.
     PP      PSOE     Podemos     C’s     En Comú Podem     És el moment     ERC-Cat SÍ     DiL     En Marea     PNV     IU-UP     EH Bildu     CC-PNC

A XI lexislatura de España comezou o 13 de xaneiro de 2016 cando, trala celebración das eleccións xerais, se constituíron as novas Cortes Xerais.[1] e rematou o 3 de maio de 2016, coa disolución das mesmas.[2] Cunha duración de 111 días, foi a lexislatura máis breve da democracia española.[3] Estivo precedida pola X lexislatura.

Escenario poselectoral[editar | editar a fonte]

As eleccións xerais de decembro de 2015 debuxaron un escenario no que ningún dos grandes bloques políticos tiña os escanos necesarios para formar goberno. No Partido Popular (123 escanos), unha hipotética suma dos seus escanos cos de Ciudadanos (40 escanos) non eran suficientes para dar a maioría simple que garantise a investidura de Mariano Rajoy en segunda ronda. Por iso, o PP propuxo a busca dun pacto co Partido Socialista Obrero Español (90 escanos) para que se abstivesen en segunda volta e deixaran, deste xeito, gobernar á lista máis votada.[4] Porén, o PSOE desmarcouse desta posibilidade, ao decidir a súa dirección por unanimidade que non apoiarían a investidura de Rajoy como presidente do goberno, aínda que comprendían que o PP intentase formar goberno por ser o partido máis votado. Ao mesmo tempo, os socialistas evitaron pronunciarse, nun primeiro momento, sobre a formación dun goberno alternativo de esquerdas que incluíra a Podemos e as súas coalicións a nivel autonómico (69 escanos).[5] A mesma noite das eleccións, o partido de Pablo Iglesias fixou unha serie de condicións que calquera partido interesado en chegar a un acordo con eles debería aceptar: a blindaxe dos dereitos sociais na Constitución, unha reforma do sistema electoral, a introdución dunha moción de confianza cidadá en caso de incumprimento do programa electoral e a consideración de España como país plurinacional nun encaixe constitucional diferente, que incluíse un referendo sobre a independencia de Cataluña.[6] Pola súa banda, o líder de Ciudadanos (40 escanos) asegurou que o seu partido se abstería para facilitar un goberno en minoría do PP e instou ao PSOE a facer o mesmo e evitar gobernos multipartitos.[7]

O 18 de xaneiro de 2016, comezou a ronda de contactos do Rei cos partidos do Congreso no Palacio da Zarzuela para designar a un candidato a Presidente do Goberno.[8] Filipe VI ofreceu a Mariano Rajoy designarlle para a investidura pero este declinou a oferta por falta de apoios no Congreso.[9] Unha semana máis tarde produciuse a segunda ronda de contactos[10] que terminou co encargo a Pedro Sánchez de intentar formar goberno.[11] O 12 de febreiro, Pedro Sánchez anunciou á prensa a probabilidade de ser sometido á investidura a principios do mes de marzo, alegando que cada vez contaba con más apoios para facelo.

Constitución das Cortes Xerais[editar | editar a fonte]

Tanto o Congreso dos Deputados como o Senado constituíronse ás dez da mañá do mércores 13 de xaneiro de 2016.[12] Ese mesmo día tamén designouse aos membros das Mesas de ambas Cámaras, que quedaron da seguinte forma:

Sesión de Investidura[editar | editar a fonte]

O 18 de xaneiro, trala renovación do Congreso dos Deputados, o rei iniciou unha rolda de consultas cos representantes designados polos grupos políticos con presenza parlamentaria, en cumprimento do disposto no artigo 99 da Constitución. Unha vez concluída esta, ás 19:55 horas do venres 22 de xaneiro, a Casa Real anunciou que o rei propuxera como candidato á presidencia do Goberno ao presidente do PP, Mariano Rajoy, por encabezar a lista que conseguira maior número de votos nas últimas eleccións ao Congreso dos Deputados. Non obstante o anterior, o señor Rajoy anunciou inmediatamente que declinara a proposta, ao non contar nese momento cos apoios necesarios para garantir o seu investidura. Por iso, e sen mediar votación algunha, o rei víase obrigado a buscar un novo candidato.

Así, ante a negativa de Mariano Rajoy, o 27 de xaneiro o rei iniciou unha segunda rolda de consultas. Ao término da mesma, o día 2 de febreiro ás 20:05 horas, o presidente do Congreso, Patxi López, anunciou en nome do rei que o novo candidato proposto era o secretario xeral do PSOE, Pedro Sánchez, por encabezar a candidatura do segundo partido máis votado.

Máis tarde, o día 15 de febreiro, Patxi López anunciou que o debate de investidura celebraríase os días 2 e 3 de marzo de 2016, celebrándose a votación de investidura a continuación do mesmo. En consecuencia, si fose necesaria, celebraríase unha segunda votación de investidura o sábado 5 de marzo.

Dado que a Constitución establece que deben transcorrer dous meses desde a primeira votación de investidura ata a disolución das Cortes (en caso de non ser elixido ningún candidato), e que deben pasar outros 54 días desde que se convoquen eleccións ata que se celebren, a primeira data posible para celebrarse eleccións é o martes 28 de xuño de 2016. E tendo en conta que se adoitan celebrar as eleccións en España en domingo, as eleccións repetidas si non fose elixido ningún candidato celebraríanse moi probablemente o domingo 3 de xullo de 2016.

O 23 de febreiro, Patxi López rectificou parcialmente, adiantando o debate de investidura para os días 1 e 2 de marzo, co obxecto de poder repetir as eleccións o domingo 26 de xuño en caso necesario. Para iso, deberíase proceder á publicación da convocatoria electoral nun BOE extraordinario que se publicaría ao mediodía do día 3 de maio. De non facerse así, as eleccións terían que celebrarse o 27 de xuño de 2016, luns.

O debate de investidura iniciouse ás 16:30 horas do martes 1 de marzo co discurso do candidato á Presidencia do Goberno. Ás 18:10 horas, unha vez concluído o discurso, a sesión suspendeuse ata o día seguinte. Ás 9:00 horas do día 2 de marzo iniciáronse as intervencións dos distintos grupos parlamentarios para fixar a súa posición, seguidas da contestación do candidato e dunha réplica e unha dúplica.

Ás 19:15 horas, inmediatamente logo da conclusión do debate, tivo lugar a primeira votación de investidura. O resultado deu 130 votos a favor (PSOE, Cidadáns e NC), 1 abstención (CC) e 219 votos en contra (PP, Podemos, En Comù, En Marea, ERC, DiL, PNV, Compromís, IU, EH Bildu, UPN, Foro e 1 independente), non alcanzando Pedro Sánchez a maioría absoluta requirida (176) para resultar investido presidente do Goberno.[15]

Aproximadamente corenta e oito horas despois, ás 18:30 da tarde do venres 4 de marzo, de acordo co artigo 99.3 da Constitución Española, Pedro Sánchez presentouse no Congreso para buscar a confianza da Cámara, para a que necesitaba unha maioría simple. Tras un breve debate cos grupos parlamentarios, ás 20:20 horas iniciouse a segunda votación. O resultado saldouse con 131 votos a favor, 219 votos en contra e ningunha abstención. Todos os partidos repetiron o sentido do seu voto dous días antes, fóra diso CC, que nesta ocasión apoiou ao candidato.

Ao non haber resultado electo o candidato proposto polo xefe do Estado, o presidente do Congreso anunciou o luns 7 de marzo, tras unha breve reunión co monarca, que este decidira dar tempo aos partidos para buscar acordos, renunciando polo momento a iniciar unha terceira rolda de consultas.

Candidato Data Voto People's Party (Spain) Logo.svg Logotipo del PSOE.svg Podemos (logo círculos).svg Ciudadanos (logotipo en las papeletas electorales).png En Comú Podem.svg ERC logotipo compacto.svg Democracia i Llibertat.png En Marea Podemos.svg Logotipo EAJ-PNV.svg Compromís (isotip).svg IU-UP.svg EHBilduLogoa.jpg Logo UPN.svg Logocoalicion.svg Sinfoto175azul.jpg Nueva Canarias.png Ind. Total
Pedro Sánchez Pérez-Castejón (PSOE) 2 de marzo de 2016[16]
Maioría absoluta requirida (176/350)
Si 89 40 1 130
X mark.svg Non 123 47 12 9 8 6 6 4 2 2 2 1 1 219
Abstencións 1 1
4 de marzo de 2016
Maioría simple requirida
Si 89 40 1 1 131
X mark.svg Non 123 47 12 9 8 6 6 4 2 2 2 1 1 219
Abstencións 0

Fin da lexislatura[editar | editar a fonte]

Practicamente transcorridos os dous meses legalmente previstos para investir presidente desde o primeiro intento, e antes de convocar de novo eleccións, os días 25 e 26 de abril, o Rei Filipe VI realizou a terceira ronda de consultas cos representantes dos diversos grupos parlamentarios para valorar a posibilidade de intentar unha nova investidura, dentro do citado prazo.[17]

Tras concluír a anterior ronda de contactos, e constatado a imposibilidade de propoñer a ningún candidato con posibilidades reais de obter as maiorías requiridas no Congreso para investir un presidente de Goberno, a Casa do Rey informou no seu sitio web oficial que «o Rei procedería, nos termos previstos no artigo 99.5 da Constitución, á disolución das Cámaras e á convocatoria de novas eleccións xerais co refendo do Presidente do Congreso».[18]

O 3 de maio disolvéronse as Cortes Xerais e se convocaron novas eleccións para o 26 de xuño de 2016.[19]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Pérez, Fernando J. (22 de decembro de 2015). "El proceso de investidura se abre el 13 de enero". El País. Consultado o 22 de decembro de 2015. 
  2. Alberola, Miquel (27 de abril de 2016). "El Rey no propone a ningún candidato y aboca a nuevas elecciones en junio". El País. Consultado o 30 de abril de 2016. 
  3. "La legislatura más corta del Congreso, en 10 episodios". Europa Press. 29 de abril de 2016. Consultado o 30 de abril de 2016. 
  4. Hernández, Marisol (21 de decembro de 2015). "El PP abrirá contactos inmediatos con el PSOE para que no impida investir a Rajoy". El Mundo. Consultado o 24 de decembro de 2015. 
  5. Sanz, Luis Ángel (21 de decembro de 2015). "El PSOE votará 'no' a la investidura de Rajoy y no contempla la abstención". El Mundo. Consultado o 24 de decembro de 2015. 
  6. Riveiro, Aitor (21 de decembro de 2015). "Pablo Iglesias pone condiciones para el acuerdo: blindaje de derechos, reforma electoral, revocatorios y nuevo acuerdo territorial". eldiario.es. Consultado o 24 de decembro de 2015. 
  7. Tomàs, Neus (21 de decembro de 2015). "Ciudadanos pide un Gobierno en minoría del PP con abstención del PSOE". El Periódico. Consultado o 24 de decembro de 2015. 
  8. Alberola, Miquel (15 de xaneiro de 2016). "El Rey concentra en una semana las consultas con 15 partidos del Congreso". El País. Consultado o 4 de febreiro de 2016. 
  9. Casqueiro, Javier (23 de xaneiro de 2016). "Rajoy no se someterá a la investidura y deja que Iglesias y Sánchez intenten un Gobierno". El País. Consultado o 4 de febreiro de 2016. 
  10. Alberola, Miquel (25 de xaneiro de 2016). "El Rey recibe la lista para una segunda ronda de consultas sin ERC ni Bildu". El País. Consultado o 4 de febreiro de 2016. 
  11. Alberola, Miquel (3 de febreiro de 2016). "El Rey encarga a Pedro Sánchez que intente formar Gobierno.". El País. Consultado o 4 de febreiro de 2016. 
  12. "Real Decreto 977/2015, de 26 de octubre, de disolución del Congreso de los Diputados y del Senado y de convocatoria de elecciones.". 27 de outubro de 2015. Consultado o 29 de decembro de 2015. 
  13. "Villalobos y Romero (PP), Navarro (PSOE) y Elizo (Podemos), vicepresidentas del Congreso". Europa Press. 13 de xaneiro de 2016. Consultado o 13 de xaneiro de 2016. 
  14. "Podemos se queda sin puestos en la Mesa del Senado". El Plural. Axencias. 13 de xaneiro de 2016. Consultado o 13 de xaneiro de 2016. 
  15. Fernando Garea (2 de marzo de 2016). "Sánchez fracasa en el primer intento de investidura con 219 votos en contra". El País. 
  16. "El Congreso rechaza la investidura de Pedro Sánchez en la primera votación". Agencia EFE. 2 de marzo de 2016. 
  17. Garea, Fernando; Alberola, Miquel. "Patxi López entrega al Rey la lista de partidos que participarán en las consultas". El País. Consultado o 23 de abril de 2016. 
  18. ., Casa Real (26 de abril de 2016). "Comunicado de 3ª ronda de contactos". CasaReal. Consultado o 26 de abril de 2016. 
  19. Garea, Fernando (3 de maio de 2016). "El Rey firma el decreto de convocatoria de nuevas elecciones para el 26 de junio". El País. Consultado o 4 de maio de 2016. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=XI_lexislatura_de_España&oldid=4681125"