Xoán Ignacio Taibo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Xoán Ignacio Taibo Arias")
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xoán Ignacio Taibo
Nacho Taibo (AELG)-1.jpg
Nacemento31 de marzo de 1949 (70 anos)
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónescritor
XénerosNarrativa
editar datos en Wikidata ]

Xoán Ignacio Taibo Arias, nado en Madrid o 31 de marzo de 1949, é un escritor e sociólogo galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nado na emigración madrileña de pais galegos, tomou contacto coa cultura galega en Madrid e en 1976 estableceuse en Galicia, en 1975 publicou a súa primeira obra literaria, Os inmortais, unha recolleita de tres relatos.

Catedrático de Lingua e Literatura Galega, colabora en diversas publicacións periódicas de Galicia.

É irmán de Carlos Taibo.[1]

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Os inmortais, 1975, Editorial Castrelos.
  • O fotógrafo, 1977, Limbo.
  • Homes de ningures, 1978, Edicións do Rueiro.
  • Calendario de brétemas mañanceiras na miña praia atlántica, 1981, Akal.
  • A semancia, 1981, Xerais.
  • Doncos, o pacífico, 1987, Sotelo Blanco.
  • Informe bestiario, 1991, Laiovento.
  • A ponliña irlandesa, 1997, Edicións do Castro.
  • Por tras dos meus ollos, 1999, Sotelo Blanco.
  • Salvador de Occidente, 2000, Ir Indo.
  • Flor do grelo, 2008, Laiovento.
  • As boas familias, 2014, Toxosoutos.
  • Os tres de nunca, 2016, Xerais.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Tradución[editar | editar a fonte]

Premios[editar | editar a fonte]

  • Gañador do Premio Modesto R. Figueiredo do 1975, por A enquisa.
  • Accésit do Premio Modesto R. Figueiredo do 1976, por O leito (esbozo para unha historia que nunca existiu).
  • Premio da Crítica Española do 1978, por Homes de ningures.
  • Premio Mesón do Labrego da Editorial Limbo no 1978, por O fotógrafo.
  • Gañador do Premio Modesto R. Figueiredo do 1979, por Pacífico Sul.
  • Accésit do Premio Modesto R. Figueiredo do 1979, por Saga dos mil e un mortos.
  • Gañador do primeiro Premio Carvalho Calero do Concello de Ferrol no 1990, por Informe bestiario.
  • Accésit do Premio Modesto R. Figueiredo do 1990, por Libélulo cabálulo do demo.
  • Segundo premio do Premio Modesto R. Figueiredo do 1994, por Don Ninguén.
  • Finalista do premio Eixo Atlântico no 1998, por Por tras dos meus ollos.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Traído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Xoán_Ignacio_Taibo&oldid=5190135"